Αύριο το πρωί, σε αίθουσες σε όλη την Ελλάδα, χιλιάδες νέοι θα κάτσουν σε ένα θρανίο που ξέρουν πολύ καλά — για τελευταία φορά ως μαθητές. Μπροστά τους, λευκές σελίδες. Μέσα τους, ό,τι έμαθαν, ό,τι έζησαν, ό,τι ονειρεύτηκαν.
Ξεκινούν οι Πανελλαδικές Εξετάσεις 2026.
Είναι δύσκολο να περιγράψεις τι σημαίνει αυτή η στιγμή σε όποιον δεν την έχει ζήσει. Δεν είναι απλώς εξετάσεις. Είναι η κορύφωση ενός κύκλου — χρόνων μελέτης, θυσιών, νυχτών με ανοιχτά βιβλία, πρωινών με κρύο καφέ. Είναι η στιγμή που ο κόπος των γονιών συναντά την προσπάθεια των παιδιών και μαζί κρατούν την ανάσα τους.
Κάθε χρόνο αυτή η χώρα επαναλαμβάνει αυτό το τελετουργικό. Κι όμως, για κάθε υποψήφιο, δεν είναι τελετουργικό — είναι πρωτόγνωρο, ζωντανό, μοναδικό. Είναι το δικό του πρωινό, η δική του αίθουσα, η δική του σελίδα που θα γεμίσει.
Σε αυτούς τους νέους αξίζει να πούμε κάτι απλό: ό,τι κι αν συμβεί αύριο, εσείς δεν ορίζεστε από έναν βαθμό. Ο αριθμός που θα βγει στο τέλος του καλοκαιριού είναι μια πόρτα — όχι η μόνη, όχι η τελευταία. Η ζωή έχει περισσότερες πόρτες από όσες χωράνε σε οποιοδήποτε μηχανογραφικό.
Αλλά μέχρι τότε — δώστε τα όλα. Όχι γιατί ο βαθμός σας ορίζει, αλλά γιατί η προσπάθεια σας ανήκει. Είναι η απόδειξη ότι σεβαστήκατε τον εαυτό σας, τη δουλειά σας, τον χρόνο σας.
Αύριο το πρωί, όταν μπείτε στην αίθουσα, θυμηθείτε: ήδη κάνατε το πιο δύσκολο κομμάτι. Φτάσατε ως εδώ. Τώρα απλώς γράψτε αυτό που ξέρετε.
Καλή δύναμη σε κάθε υποψήφιο. Καλή αντοχή στους γονείς που θα περιμένουν έξω. Και καλή τύχη — όχι γιατί τη χρειάζεστε, αλλά γιατί το σύμπαν αγαπά αυτούς που προσπαθούν.
Αύριο ξεκινά το μεγάλο ταξίδι. Καλό ταξίδι.