Η αγορά πετρελαίου ακολουθεί τις διπλωματικές κινήσεις των ΗΠΑ απέναντι στο Ιράν με ακρίβεια. Μια συμφωνία μεταξύ Ουάσινγκτον και Τεχεράνης θα άλλαζε τα δεδομένα για τις παγκόσμιες τιμές και τις ελλείψεις αργού — αλλά αυτή τη στιγμή, το πραγματικό κέντρο βάρους δεν είναι στα γραφεία της Ελβετίας. Είναι στην Κίνα.
Ο αντιπρόεδρος Τζέιμς Ντ. Βανς έχει ανακόμει την ευθύνη από τον πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ να προωθήσει μια συμφωνία με το Ιράν και να «πουλήσει» αυτή τη συμφωνία, κυρίως στις αγορές πετρελαίου. Κρίσιμες συζητήσεις ξεκίνησαν στην Ελβετία. Ωστόσο, ο Βανς δεν θα μεταβεί τελικά εκεί — μια κίνηση που αποτυπώνει την αβεβαιότητα του διαδικασίας.
Στο μεταξύ, η κρατική πετρελαϊκή εταιρεία του Άμπου Ντάμπι συνεχίζει να στέλνει τάνκερ που διέρχονται από το Στενό Ορμούζ — το σημείο ελέγχου που μπορεί να κλειδώσει ή να ανοίξει την αγορά. Οι ερωτήσεις που τίθενται είναι απλές: ποιες είναι οι πραγματικές επιπτώσεις μιας συμφωνίας ΗΠΑ-Ιράν στις παγκόσμιες τιμές; Και μπορεί η Ουάσινγκτον να ελέγξει αυτές τις κινήσεις, όταν ένας άλλος παίκτης — η Κίνα — έχει τα περισσότερα να κερδίσει;
Ανάλυστες προβλέψεις για τιμές πετρελαίου που φτάνουν τα 150 δολάρια λειτουργούν ως δείκτης για το πόσο σοβαρή θεωρείται η πιθανότητα σοβαρής διατάραξης της αγοράς. Ταυτόχρονα, το πρόβλημα των ελλείψεων αργού πετρελαίου παραμένει πραγματικό. Η Κίνα, με τη μεγαλύτερη ζήτηση ενέργειας στον κόσμο, διαδραματίζει πλέον τον κρίσιμο ρόλο. Δεν είναι πια ένας απλός αγοραστής. Είναι ο κύκλος που ορίζει αν η συμφωνία ΗΠΑ-Ιράν θα σημαίνει φθηνότερο πετρέλαιο για όλους — ή αν θα παραμείνει ένα διπλωματικό εργαλείο χωρίς πρακτικές επιπτώσεις.